سوره حمد(به نقل از تفسیر نمونه)

سوره حمد: این سوره در مکه نازل شده و هفت آیه دارد.

از فضایل این سوره:

1.آهنگ این سوره:این سوره اساسا با سوره های دیگر قرآن از نظر لحن و آهنگ فرق روشنی دارد به خاطر اینکه سوره های دیگر همه به عنوان سخن خدا است،     

اما این سوره از زبان بندگان است.این سوره تبلوری است از همین ارتباط نزدیک و بی واسطه خدا با انسان، و مخلوق با خالق ، در اینجا تنها او را می بیند، با او سخن می گوید، پیام او را با گوش جان می شنو،حتی هیچ پیامبر مرسل و فرشته مقربی در این میان واسطه نیست و عجب اینکه این پیوند و ارتباط مستقیم خلق با خالق آغازگر قرآن مجید است.

2.این سوره اساس قرآن است:از زبان پیامبر،این سوره ام الکتاب بوده و شفای هر دردی است.دلیل این سخن این است که این سوره در حقیقت فهرستی از مجموع محتوای قرآن بوده که بخشی از آن توحید و شناخت صفات خدا و بخشی در زمینه معاد است و بخشی از هدایت و ضلالت که خط فاصل مومنان و کافران است و نیز در آن به حاکمیت مطلق پروردگار و نعمتهای بی پایانش و همچنین به مساله عبادت و بندگی و اختصاص آن به ذات پاک او شده است.و در واقع {ام} به معنی اساس و ریشه است.

3.سوره حمد افتخار بزرگ پیامبر:جالب اینست که در آیات قرآن سوره حمد به عنوان یک موهبت بزرگ به پیامبر معرفی شدو در برابر کل قرآن قرار گرفت.

در سوره حجر آیه 87:و لقد آتیناک سبعا من المثانی و القرآن العظیم،قرآن با تمام عظمتش در برابر سوره حمد قرار گرفته است، نزول دوباره آن نیز به خاطر اهمیت فوق العاده آن است.

4.تاکید بر تلاوت این سوره:تلاوت آن  به انسان، روح و ایمان می بخشد، او را به خدا نزدیک می کند،صفای دل و روحانیت می آفریند،اراده انسان را نیرومند و تلاش او را در راه خدا و خلق افزون می سازد و میان او و گناه فاصله می اندازد.

به فرموده امام صادق(ع):شیطان چهار بار فریاد کشید و ناله سر داد که نخستین بار روزی بود که از درگاه خدا رانده شد،سپس هنگامی بود که از بهشت به زمین تنزل یافت، سوم بار هنگام بعثت محمد(ص)بعد از فترت پیامبرانبود،و آخرین بار زمانی بود که سوره حمد نازل شد.

محـــــتوای ایــن ســوره:

بسم الـاـه:سر آغاز هر کاری است و استمداد از ذات پاک خدا را به هنگام شروع در هر کار به ما می آموزد.

الحمدلـاـه رب العالمین:درسی است از بازگشت همه نعمتها و تربیت همه موجودات به الـاـه،و توجه به این حقیقت که همه مواهب از ذات پاکش سرچشمه می گیرد.

الرحمن الرحیم:این نکته را بیان می کند که اساس خلقت بر پایه رحمانیت و رحمت است.

مالک یوم الدین:توجهی است به معاد،وسرای پاداش اعمال و حاکمیت خدا بر آن دادگاه.

ایاک نعبد و ایاک نستعین:توحید در عبادت و توحید در نقطه اتکاء انسانها را بیان می کند.

اهدنا الصراط المستقیم:بیانگر نیاز و عشق بندگان به مساله هدایت و نیز توجهی است  به این حقیقت که هدایتها همه از سوی او است.

 

 

از یک نظر این سوره به دو بخش تقسیم می شود:

1.بخشی از حمد و ثنای خدا سخن می گوید.

2.بخشی نیز از نیاز های بنده سخن می گوید.

والسلام علیکم و رحمه الـاـه و برکاته

/ 0 نظر / 18 بازدید